Systemy lądowania: ILS, PRMG, Radiolatarnie Bezkierunkowe
“Podstawowym systemem, który umożliwia podejście do lądowania jest Instrumental Landing System, czyli ILS. Jest to zespół radiolatarni, które tworzą strefę równosygnałową, czyli ścianę sygnałów elektronicznych pionową, która się pokrywa z osią pasa i poziomą, która tworzy płaszczyznę płynnego schodzenia do lądowania, jak równia pochyła. Taki system stosuje się zarówno w cywilu jak i w wojsku na zachodzie. Przy czym wojsko dubluje ten system ILS systemem radiolokacyjnego lądowania połączonego z bezkierunkowymi radiolatarniami.”
“Wschodni wojskowy, czyli system PRMG który jest radzieckim odpowiednikiem ILS. Działa identycznie, tylko nie jest z nim kompatybilny. Jeżeli nasz samolot miał odbiornik ILS to nie mógł korzystać z PRMG.”
“Radiolatarnie bezkierunkowe (NDB). Jest to radar, który obserwuje tylko sektor w kierunku podejścia do lądowania i przedłużenia pasa. Bardzo precyzyjnie określa położenie samolotu w tym korytarzu w którym powinien podchodzić do lądowania a wskaźnik obserwuje [kontroler lotów], który przez radio podaje pilotowi komendy, żeby ten ustawił się na tej ścieżce podejścia. Czyli patrzy na wskaźnik i mówi pilotowi czy ma lecieć lekko w lewo czy w prawo.”
- (Źródło: Wywiad z pilotem majorem Michałem Fiszerem)
Radiolatarnie bezkierunkowe nie pokazują wysokości samolotu nad ziemią. Kontroler podaje odległośc od progu pasa i koryguje odchylenia poziome od ścieżki podejścia. Załoga samolotu podaje aktualną wysokoć nad progiem pasa.
